Van denken worden we moe, dus oordelen we maar wat

Onlangs las ik een interview met actrice Angela Schijf, waarin zij aangaf social media maar ‘rete-lastig te vinden’. Daarmee bedoelde ze dat wij de eerste generatie zijn die uit moeten vinden welke omgangsvormen ( lees: normen) hier bij horen én hoe je die overbrengt op je kinderen. Ik herken het wel, ik zie regelmatig hoe de grenzen van fatsoen worden overschreden: het is makkelijk brullen vanaf de zijlijn. En dat alles onder de vlag van ‘vrijheid van meningsuiting’.

 

Loesje bij blog Sander

 

Ik was tijdens het lezen van het interview mijn gedachten aan het laten gaan over dit blog. Ik bedacht wat de trends en belangrijke ontwikkelingen zijn binnen het ruimtelijke domein. Woorden als omgevingswet, klimaatverandering en transformatie-opgaven beheersten mijn gedachten.

 

En toen viel het kwartje. Angela ziet het goed: de rol van internet en sociale media is ‘rete-lastig’, ook in ons werk.

 

Hoe je het ook wendt of keert, de verhouding tussen klant (jij en ik) en overheid is veranderd en zal blijven veranderen. Voor een vergunning hoef ik de deur amper meer uit en ik kan vooraf op internet zoeken wat kan en niet kan. Met een beetje mazzel kan ik met behulp van een chat-functie rechtstreeks wat vragen stellen. Bij een afspraak google ik vooraf en ga ik gewapend met deze kennis het gesprek aan. Wikipedia is mijn grootste vriend. Jij en ik worden handiger en mondiger.

 

Ik zie ook ‘bijwerkingen’. Natuurlijk, de tijd van zenden en top-down is voorbij. Dat zie ik ook terug in de op handen zijnde omgevingswet, waarin participatie stevig wordt verankerd. Maar internet en social media zijn zo ongelooflijk laagdrempelig en anoniem. Iedereen met een mening heeft een platform. Of die mening op feiten is gestoeld maakt niets uit. Of die mening op een respectvolle manier wordt gedeeld ook niet. Jij en ik worden handiger en mondiger.

 

Is dit een ‘anti-social-media-blog’ dan? Nee, totaal niet! Ik vind het keihandig en hartstikke leuk. Maar er is nog wel wat voor nodig. Kijk, ik zie het als communicerende vaten. Enerzijds moet ik mijn rol pakken en onze omgeving gaan betrekken. Hoe meer wij hier in investeren, hoe minder brulapen langs de zijlijn. Daarvan ben ik overtuigd.

 

Enne… een wervend verhaal over de omgevingswet zit nog in de pen, daar heb ik nog zéker tot 2019 de tijd voor. Good things come to those who wait!

 

Sander Mom,
Procesmanager

Sander 300 x 450

Naar overzicht

Delen

FacebookTwitterLinkedIn