Goede voornemens in september

Gisteren flipte er iemand in ons kantoorgebouw. En ik ben wel iets gewend qua flippen, in mijn familie kunnen ze er ook wat van. Maar op een gegeven moment is de munitie, verbaal en materieel op, en dan wordt het luchtruim en de persoon en langzaam weer rustig.

 

Maar gisteren, dat was een hele ander niveau van flippen. Dit was met schreeuwen, tieren, gillen, huilen, een stortvloed aan tranen, snot, spuug. Het was heftig, en het duurde lang.

Er kwam een stortvloed van woorden, naar iedereen of niemand. Maakte niet uit. Een gesprek was niet mogelijk, deze persoon zat helemaal vast in de eigen ellende. Natuurlijk was het niet te begrijpen waar het om ging, iets met geld ofzo.

En eigenlijk doet het er niet toe wat de aanleiding is, wat er precies op dit moment aan de hand is. Dat iemand zo hysterisch is, zo ontzettend in de war, geeft aan dat het echt heel moeilijk is. Natuurlijk is dat geen vrijbrief. Maar het is wel een schreeuw om hulp.

En het vraagt van ons, omstanders, mededogen. Dit is iemand die diep in de shit zit, die er alleen niet uitkomt. Daar moeten we begrip voor hebben, niet meteen oordelen en veroordelen. Ik ben geen engel ofzo, maar dit voelde ik die ochtend heel sterk.

 

wallage2En dan zit ik ’s middags in het Regionaal Platform waar Jacques Wallage een keynote speech geeft over samenwerken. En dan hoor ik een echo van mijn gevoel van die ochtend. Om goed samen te kunnen werken, moeten we vertrouwen in elkaar hebben, eerlijk naar elkaar zijn, begrip hebben voor elkaars belangen, en niet in structuren denken.

 

 

Ondanks dat we halverwege het jaar zijn, en het dus niet echt het meest logische moment is, heb ik gisteren goede voornemens gemaakt!

 

Netwerkregisseur,

J-L. Withaar.

 

JL 110x165

Naar overzicht

Delen

FacebookTwitterLinkedIn